Frmacil

Oklar namazına engel olamadı

Resul-i Ekrem'in de (asm) katıldığı “Zâtü’r-Ri­kâ” Savaşı’nda, Müslümanlardan biri, müşrik bir adamın mu­harebe yerinde bulunan eşini öldürmüştü Ölen kadının içi kinle dolu olan kocası da:
– Vallahi ben de bir Müslüman’ı öldüreceğim, diye yemin etmişti
Bir süre Resulullah (asm) ve arkadaşlarının arkasından onları izlemeye devam etti Bir yerde mola verilmişti Efendimiz:
– Bu gece istirahatimizde bize kim nöbetçilik yapacak, diye sordu Muhacir ve Ensar’dan iki sahabe, Ammar bin Yasir (ra) ile Abbâd bin Bişr (ra) cevap verdiler:
– Ya Resulallah, biz nöbet tutarız Efendimiz (asm):
– Öyleyse şu vadinin giriş kısmında nöbet tutun, dedi
Bunun üzerine nöbet yerlerine büyük bir sevinçle gittiler Nöbete başlayacakları sırada Abbâd, Ammar’a:
— Gecenin hangi bölümünde nöbette olmamı istersin, diye sordu Ammar da:
– Gecenin ilk bölümünde sen nöbet tut, dedi
Bunun üzerine Ammar, kendi nöbeti gelinceye kadar arkadaşının yanında uyumaya başladı Nöbete duran Abbâd da, çevrenin sakin olduğunu görünce vaktini değerlendirmek için gece namazına durdu
Abbâd bin Bişr, gecenin sessizliğinin verdiği huzurla namaza kendini vermiş, bütün benliğiyle Allah’a ibadet etmenin hazzını yaşıyordu
Bu sırada, eşi öldürülen müşrik, çok uzak mesafedeki karaltıyı görünce, yayına bir ok yerleştirdi ve bıraktı Ok eliyle koymuş gibi, Hz Abbâd’ın vücuduna saplandı Bu sırada Abbâd, on bir sayfalık Kehf Sûresi’nin ortalarına gelmişti Eliyle oku çıkardı ve namaz kılmaya devam etti
Biraz bekleyen müşrik, önceki okun yerini bulmadığını sanarak Abbâd’a ikinci okunu da fırlattı İkinci ok da eliyle koymuş gibi namazda olan Abbâd bin Bişr’e saplanmıştı
Bu oku da aldırmadan çıkardı ve namazına devam etti Sanki atılan oklar onun vücuduna saplanmamış gibi huşû içinde namaz kılıyordu
Büyük bir öfkeye kapılan müşrik, bu okun da isabet etmediğini düşünerek üçüncü bir ok fırlattı Üçüncü okun da eliyle koymuş gibi isabet ettiği Abbâd bu oku da çıkardı Bir müddet sonra arkadaşı uyandı Müşrik, onların iki kişi olduk­larını görünce kaçtı
Ammar, saplanan üç oku ve arkadaşından akan kanları görünce şaşkına dönmüştü:
– Sübhânallah! Sana ilk oku atınca beni niye uyandırmadın, diye sordu Hz Abbâd, yaptığından gayet memnun ve huzur dolu bir sesle şu ibretli cevabı verdi:
– Öyle bir sûre okuyordum ki kesmek istemedim Eğer Resulullah’ın verdiği görevin aksamasından korkmasaydım, ölünceye kadar namaz kılmaya devam ederdim, dedi

Namazı Yaşayanlar/Said Demirtaş/Nesil Yayınları