Frmacil

İşte polis devleti denen meret budur


AKP, demokratlığa oynayarak Türkiye’yi bir polis devleti haline getirdi

Bunu yavaş yavaş anlayanlar var ama bir kısım insanlar hálá anlamamakta direniyorlar

Şimdi onlara yaşadığım bir olayı anlatmak istiyorum

Önceki akşam bir dostumuzun evinde yemeğe davetliydik

Doğal olarak gecenin tek konusu Ergenekon soruşturması, gözaltılar, tutuklamalar, serbest bırakılmalardı

Bir ara geçmiş olsun diyemediğim Mustafa Balbay’ı aramak istedim

Bendeki numaranın ait olduğu telefon emniyette tutuklu kaldığı için Mustafa’yı bulmalarını gazetenin santralından rica ettim

Biraz sonra Mustafa karşımdaydı

Serbest bırakılmasına çok sevindiğimi söyledim ve "Geçmiş olsun" dedim

Mustafa ile konuşurken beni izleyen dostumla göz göze geldim

Onun da selamları, sevgileri olduğunu söylemeyi geçirdim aklımdan ama sonra vazgeçtim

Kendi kendime, "Telefon dinleniyordur Durduk yerde adamın da başını belaya sokmayayım" dedim ve bir şey söylemedim

* * *

Telefonu kapattıktan sonra dostumla tekrar göz göze geldik

Bana aynen şunları söyledi:

"Sana bir şey itiraf etmek istiyorum Ben Mustafa Balbay’ı çok severim Gözaltına alındığında çok üzüldüm Ama ’Benim de selamımı söyle, geçmiş olsun diyor, gözlerinden öpüyor’ de demeye çekindim Telefon dinleniyordur diye korktum"

"Benim de selamını, sevgilerini söylemek aklıma geldi ama aynı korkuyla adını geçirmek istemedim" dedim

Eve dönerken kafam bu korku işine ciddi şekilde takıldı

Hem benim hem de dostumum aynı korkuyu duyması vahim bir ruh hali içine sürüklendiğimizin göstergesiydi

Ben, gazeteci olduğum için Mustafa’yı aramaktan çekinmemiştim ama dostumun selamını, sevgisini iletmeye onun adına korkmuştum

O da kendi adının bu konuşmada geçmesinden korkmuştu

"Demek ki Türkiye tam bir polis devleti haline gelmiş ve onun korkusu yüreklerimize sinmiş" dedim kendi kendime

Sonra aklıma şu soru takıldı:

"Türkiye böyle bir korku ile yaşayabilir mi? Bunun travmatik sonuçları toplumun ruh yapısını nasıl etkiler?"

İtiraf edeyim ki yanıtını bulamadım

* * *

Bu korku sendromuna sürüklenmemize, örgütün finansörü diye içeri atılan ve ölüm döşeğine düşene kadar tahliye edilmeyen Kuddusi Okkır’ın dramı çok etkili oldu

Zavallı Okkır, 1 Temmuz’da "Evinde ölsün" diye tahliye edildi ve 5 gün sonra da yaşama gözlerini kapadı

Ergenekon’un finansörü olmakla suçlanan ve içeri tıkılan Okkır’ın ailesi cenazeyi kaldıracak para bulamadı

Okkır’ın cenazesi meslektaşlarımızın ricası ile belediye tarafından kaldırıldı

Bu olay insan olan herkesi allak bullak eder

Birçok insani olaya müdahale eden Başbakan Erdoğan nedense Okkır skandalıyla hiç ilgilenmedi

Bu da AKP Türkiyesi’ndeki bölünmüşlüğün acı bir sonucu olmalıydı

Demek artık ülkemizde insani davranışlar, hiç de insani olmayan ölçütlere göre şekilleniyor

Ne yazık ki getirildiğimiz vahim nokta bu


[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak İçin Tıklayın...]