Frmacil

HERŞEY SENİNDİR!!!

Korkarım
Cocuklar Gibi Sevmekten
Ne Zaman Biri Aglasa Yanımda
Ruhumu Koparır Her Feryat
Ne Zaman Boynunu Bükse Bi Sevdalı
Içimde Bir Cocuk ölür Benim
Korkarım Gulmekten
Yuzumu Betonla ördüm Artık
Kimseler Göremesin Diye Huznumu
Agladıgımı Duymasınlar Diye
Yagmurları Bekledim
Gözyaslarımı Saklaya Bilmek Için
Ellerim Titrediginde
Bak Bende Yaşlanmışım Dedim
Oysaki Seni özlemektendi
Dayanamamaktandı Korkum
şimdi sen gidince vazgectım sevmelerden
eski ben degılım artık
huzun dagları buyutuyorum içimde
nefret ekip ihanet biçiyorum umut bahcemde
susturulmuş cocuklar gibiyim
dönüşü olmayan yollar ciziyorum gençliğime
mahçup oluyorum duygularıma
kan yağıyor gökyuzunden
kan ağlıyor gözlerim
ve sensizliği haykırıyorum susmalarımla
oysaki ben
ne cok severdim seni bilirmiydin
şimdi Sana Mavi Gökyüzünü Bıraktım
Yeşil Denizi
Gözlerine Umudu Bıraktım
Yureğine Sevmeyi
Küçüğüm Ben Seni Azat Ettim
Ve Sevmek Hakkımdan
Sen MutlU Olasın Diye
Feragat Ettim


NAZLIYAR

Aralık 31, 2007,