Frmacil

**ßaran** · 17-06-2008

“Namaz ve kadın” diye bir bahis açmak, neresinden baksanız, ürkütücüdür

Yaklaşık 15 yıldır bilgisayarımın “bir gün gelir, yazılır” klasöründe “namazı kadın gibi sevmek” başlığı bu ürküntüyle bekledi

Başlığı İbn Arabî’nin Füsûs okumalarıyla derinleşen dumanlı gecelerin birinin sabahında atmıştım zihnime

Şeyh-i Ekber, insanın kokuya ve kadına doğru akışını, Rabbine doğru akışın paraleline koyarak tefekkür ediyordu

“Bana dünyanızdan üç şey sevdirildi

” hadisine göre, koku da, kadın da, namaz da Rabbe akışın duraklarıydı

Öyle ya; güzel koku ve kadın insana kendinden ötesini vaad eder; koku da, kadın da olduklarından fazladırlar her zaman

Ancak hadiste öteleri vaadin ille de namazda kristalleştiğini görürüz; Resûlullah (sas) namazı bir kenara ayırmış ve onu “gözümün nuru” diye nitelemiştir

Göz ki, her zaman kendi sınırları içine sığdırılamayacak bir edim içindedir; görmek ister

Işığa tutunur her daim; ışıktan ellerini uzaklara, ötelere atar sürekli

Kapatamazsınız gözü; fiziksel olarak uyum içinde olsa da, göz kapağının ardında kalmaya razı edemezsiniz

“Göz nuru” gözün gördüklerinin ötesine çağırır bizi

Gözün elinden tutar nur, ötelere taşır/ır

İtiraf etmeliyim ki, “kadın” deyince benim aklıma da ilk olarak “eş/sevgili” gelmişti

Sonradan fark edecektim ki, “kadın” kız çocuğumuzdur da, kız kardeşimizdir de, anamızdır da

Önce benzetmenin en nazik boyutunu, “eş/sevgili” olarak “kadın”ı açayım

Varlığında da, yokluğunda da çekimindeyizdir eşin/sevgilinin

Yokken onu ararız, bulduğumuzda da ona varırız

Namazla aramızdaki ilişkide de böylesi bir arayış/buluş/varış titreşimi vardır

Namaz kılmıyorsak bile, namazın kokusu her an yanımızda yöremizde dolaşır; her ezan sesi bizi tembelliğimizden ayartır

Onu bulduğumuzda da, gidiş gelişlerimiz bitmez, salınımlarımız durulmaz

Vakti gelince onun dizi dibinde oluruz ama vakit aralarında da onun etrafında dolanırız

Gözümüze yabanlıklar girse de, kalbimizi başka türlü hasretler çekiştirse de, sonunda onun kucağına varırız, hasretimizi onun yüzünde yatıştırırız

Namazla ilişkimizin sığlığı/derinliği de kadınla ilişkimiz üzerinden anlaşılabilir

Eşimizle ilişkimizin bir görünür ve görünmez yanları vardır

Görünür yanında, onun eşimiz olduğunu herkese ilan ederiz

İlişkimizin mahrem/derin yanını kimseler bilmez; kimseler ölçemez, kimseler görmez

Birini namaz kılarken görüntüleyebilirsiniz; bir kalıp içinde durur namazda insan

Secde, secde gibi görünür herkeste, rükû da rükû gibi

Ancak, secdenin kalıptan içeri nasıl sızdığını kimseler göremez; kalbin secdeye varışını kimse kalıba dökemez

Orası mahremdir, gizli saklıdır; içine doğru açılır insanın

Rükûların cismi eğerken, ruhu nasıl doğrulttuğu resmedilemez; görüntüye gelmez

Namaz, eşimiz gibi görünenin altında görünmeyeni besler ve büyütür

Namazın günün belli vakitlerinde bizi köşeye çekmesi de kadınsı bir edâ saklar içinde

Gündelik telaşlar içinde koşuşturan, kendince öncelikler içinde boğulan, hızın ve hazzın sığlığında savrulan erkeği, kadını zaman zaman köşeye çeker; “Bir konuşsak!” der

Namaz da biraz öyle değil mi? Yangınlarımızın söndüğü, telaşlarımızın durulduğu sakin bir köşede bekler bizi

Namazla aramızda, ana-çocuk gibi, asimetrik bir ilişki vardır; karşılık beklemez bizden

Yanında olmamız için şart koşmaz

Belki biz haylazlığımızdan onu terk ederiz ama onun bizi terk ettiği vaki değildir

Dönüşümüzü bekleyen hep o olur

Kırıklarımızı yüzümüze vurmaz; eksiğimizle ayıplamaz bizi

Acizliğimizi bilir; elimizden bir şey gelmemesi daha çok hoşuna gider gibidir

Fakrımızı bilir namaz, elimizde bir şey olmadığını herkesten çok o görür

Biz ağladıkça, bize verdiği artar

Biz acıktıkça, bize sunduğu çoğalır

Bedenimizle varırız namaza; ama o ruhumuzu da sarıp sarmalar

Bedenimizden sâdır olan cümle günahları hiç tiksinmeden temizler, hiç yüksünmeden aklar

Kızımız gibidir de namaz

Gözlerinde umutlar saklar, saçlarında sonsuz şefkatin nesimini besler

Göründüğünden büyüktür, yüzünün kıvrımlarında ummadığımız mutluluklar besler

Bizi bizden sonrasına taşır; bizi varlığımızdan fazlasıyla karşılar, sevindirir, kucaklar

Her kadının masum bir bebeğe/temiz bir nefese sancısı, her çiçeğin güzel bir kokuya heveslenmesi/zarif bir dokuyla görünmesi, her kıyamın/selamın bin günahı er/itmesi gibidir namaz

Senai Demirci

17-06-2008	#1
Profil Bilgileri ßaran Devamlı Üye Üyelik tarihi: Jun 2008 Mesajlar: 691 Üye No: 103276 Tecrübe Puanı: 14 Rep Puanı : 3554 Rep Derecesi Reklam www.dantel-orgu.com	Namaz Kadına Benzetilebilir mi? “Namaz ve kadın” diye bir bahis açmak, neresinden baksanız, ürkütücüdür Yaklaşık 15 yıldır bilgisayarımın “bir gün gelir, yazılır” klasöründe “namazı kadın gibi sevmek” başlığı bu ... “Namaz ve kadın” diye bir bahis açmak, neresinden baksanız, ürkütücüdür Yaklaşık 15 yıldır bilgisayarımın “bir gün gelir, yazılır” klasöründe “namazı kadın gibi sevmek” başlığı bu ürküntüyle bekledi Başlığı İbn Arabî’nin Füsûs okumalarıyla derinleşen dumanlı gecelerin birinin sabahında atmıştım zihnime Şeyh-i Ekber, insanın kokuya ve kadına doğru akışını, Rabbine doğru akışın paraleline koyarak tefekkür ediyordu “Bana dünyanızdan üç şey sevdirildi” hadisine göre, koku da, kadın da, namaz da Rabbe akışın duraklarıydı Öyle ya; güzel koku ve kadın insana kendinden ötesini vaad eder; koku da, kadın da olduklarından fazladırlar her zaman Ancak hadiste öteleri vaadin ille de namazda kristalleştiğini görürüz; Resûlullah (sas) namazı bir kenara ayırmış ve onu “gözümün nuru” diye nitelemiştir Göz ki, her zaman kendi sınırları içine sığdırılamayacak bir edim içindedir; görmek ister Işığa tutunur her daim; ışıktan ellerini uzaklara, ötelere atar sürekli Kapatamazsınız gözü; fiziksel olarak uyum içinde olsa da, göz kapağının ardında kalmaya razı edemezsiniz “Göz nuru” gözün gördüklerinin ötesine çağırır bizi Gözün elinden tutar nur, ötelere taşır/ır İtiraf etmeliyim ki, “kadın” deyince benim aklıma da ilk olarak “eş/sevgili” gelmişti Sonradan fark edecektim ki, “kadın” kız çocuğumuzdur da, kız kardeşimizdir de, anamızdır da Önce benzetmenin en nazik boyutunu, “eş/sevgili” olarak “kadın”ı açayım Varlığında da, yokluğunda da çekimindeyizdir eşin/sevgilinin Yokken onu ararız, bulduğumuzda da ona varırız Namazla aramızdaki ilişkide de böylesi bir arayış/buluş/varış titreşimi vardır Namaz kılmıyorsak bile, namazın kokusu her an yanımızda yöremizde dolaşır; her ezan sesi bizi tembelliğimizden ayartır Onu bulduğumuzda da, gidiş gelişlerimiz bitmez, salınımlarımız durulmaz Vakti gelince onun dizi dibinde oluruz ama vakit aralarında da onun etrafında dolanırız Gözümüze yabanlıklar girse de, kalbimizi başka türlü hasretler çekiştirse de, sonunda onun kucağına varırız, hasretimizi onun yüzünde yatıştırırız Namazla ilişkimizin sığlığı/derinliği de kadınla ilişkimiz üzerinden anlaşılabilir Eşimizle ilişkimizin bir görünür ve görünmez yanları vardır Görünür yanında, onun eşimiz olduğunu herkese ilan ederiz İlişkimizin mahrem/derin yanını kimseler bilmez; kimseler ölçemez, kimseler görmez Birini namaz kılarken görüntüleyebilirsiniz; bir kalıp içinde durur namazda insan Secde, secde gibi görünür herkeste, rükû da rükû gibi Ancak, secdenin kalıptan içeri nasıl sızdığını kimseler göremez; kalbin secdeye varışını kimse kalıba dökemez Orası mahremdir, gizli saklıdır; içine doğru açılır insanın Rükûların cismi eğerken, ruhu nasıl doğrulttuğu resmedilemez; görüntüye gelmez Namaz, eşimiz gibi görünenin altında görünmeyeni besler ve büyütür Namazın günün belli vakitlerinde bizi köşeye çekmesi de kadınsı bir edâ saklar içinde Gündelik telaşlar içinde koşuşturan, kendince öncelikler içinde boğulan, hızın ve hazzın sığlığında savrulan erkeği, kadını zaman zaman köşeye çeker; “Bir konuşsak!” der Namaz da biraz öyle değil mi? Yangınlarımızın söndüğü, telaşlarımızın durulduğu sakin bir köşede bekler bizi Namazla aramızda, ana-çocuk gibi, asimetrik bir ilişki vardır; karşılık beklemez bizden Yanında olmamız için şart koşmaz Belki biz haylazlığımızdan onu terk ederiz ama onun bizi terk ettiği vaki değildir Dönüşümüzü bekleyen hep o olur Kırıklarımızı yüzümüze vurmaz; eksiğimizle ayıplamaz bizi Acizliğimizi bilir; elimizden bir şey gelmemesi daha çok hoşuna gider gibidir Fakrımızı bilir namaz, elimizde bir şey olmadığını herkesten çok o görür Biz ağladıkça, bize verdiği artar Biz acıktıkça, bize sunduğu çoğalır Bedenimizle varırız namaza; ama o ruhumuzu da sarıp sarmalar Bedenimizden sâdır olan cümle günahları hiç tiksinmeden temizler, hiç yüksünmeden aklar Kızımız gibidir de namaz Gözlerinde umutlar saklar, saçlarında sonsuz şefkatin nesimini besler Göründüğünden büyüktür, yüzünün kıvrımlarında ummadığımız mutluluklar besler Bizi bizden sonrasına taşır; bizi varlığımızdan fazlasıyla karşılar, sevindirir, kucaklar Her kadının masum bir bebeğe/temiz bir nefese sancısı, her çiçeğin güzel bir kokuya heveslenmesi/zarif bir dokuyla görünmesi, her kıyamın/selamın bin günahı er/itmesi gibidir namaz Senai Demirci

Sponsored Links
	Yudumla	Mumsema	Derya Gibi	Oya

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Biz namaz kılarız, namaz bizi insan kılar!	Sevinç	Namaz Arşivi	1	29-10-2008 19:21
Milyarder bu kadına vuruldu	HARBİKIZ	Yurt Dışı Haberler	0	07-08-2008 09:10
Kadına taşradan bakmak	MAJİX	Köşe Yazıları	0	17-05-2008 10:53
Namuslu kadına iftira	Gizliyara	İslami Soru ve Cevapları	0	20-02-2008 12:19

Frmacil

Namaz Kadına Benzetilebilir mi?