Frmacil
Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Forum Kuralları İletiler Kayıt ol Yardım Üye Listesi Ajanda Arama Bugünki Mesajlar Forumları Okundu Kabul Et
Dini Hikayeler Yağmuru..(5) | Hayatınızı Nasıl Yaşıyorsunuz ? 
Seçenekler Stil 
24-05-2008
#1 
Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Bizi Tanımaz Oldun Bir Ramazân-ı şerîf ayında türbesinin inşâsı sırasında bu işle meşgul olanlar, oruç olmaları sebebiyle kabri yanında ona karşı lâzım olan edebi tam ...
Bizi Tanımaz Oldun
Bir Ramazân-ı şerîf ayında türbesinin inşâsı sırasında bu işle meşgul olanlar, oruç olmaları sebebiyle kabri yanında ona karşı lâzım olan edebi tam gösterememişlerdi
Türbe inşâsında çalışan ustalar edebe uymayan şekilde ayaklarını uzatarak oturmuşlardı Yine bir defâsında kabri yanında böyle ayaklarını uzatıp oturdukları sırada, Sâfî Efendinin rûhâniyeti kendi sûretinde gözüktü Ayaklarını uzatıp oturanlara tebessüm edip, aralarından İbrâhim adındaki kimseye;
"İbrâhim Bey! Artık sen büyüdün bizi tanımaz oldun" dedi
Hemen yerinden fırlayıp;
"Aman efendim ben kimim ki sizi saymayayım" diyerek, ağladı Çok gözyaşı döktü Sonra ayaklarına kapanıp affetmesini istedi O böyle ağlayıp yalvararak affetmesini isteyince onu affetti Kendinden öyle geçmişti ki, affedilince kendini toparlayabildi Artık bu hâdiseden sonra türbenin yanına yaklaşırken tâ uzaktan ayakta durarak edep gösterirdi
Bu menkıbeyi yazan müellif şöyle demektedir: Bunu anlatmaktan maksadım nefsin terbiyesi içindir Allahü teâlânın sevgili kulu olan bir mürşid-i kâmil, yetişmiş ve yetiştirebilen bir rehber, mahâretli, mesleğinde mütehassıs bir doktor gibidir Talebesinin ıslahı ve yetişmeleri için ne lâzım olursa, ona göre muâmele eder Kimisine sert muâmele eder Çünkü iltifat ona zararlıdır Bâzısına da yumuşak muâmele eder Her talebe meşrebine, yapısına, huyuna göre terbiye edilir Eğer bunun tersi yapılırsa, rehber ne kadar mâhir olursa olsun talebe onu herhangi bir sûretle inkâra kalkışır Buna gücü yetmezse istikâmetine zarar verir Güneş her meyveye ve bitkiye yapısına göre parlar Meyve tatlı ise tadını, acı ise acılığını artırır Mürşid-i kâmiller de talebenin meşrebine, hâline bakıp ona göre yetiştirirler
Sponsored Links Yudumla Mumsema Derya Gibi Oya
24-05-2008
#2 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Boşa Yorulmuş
Râbia-tül Adeviyye, bir gece, evinde geç vakitlere kadar namaz kılarken hasırın üzerinde uyuya kaldı Bu arada evine bir hırsız girdi Her tarafı aradı, çalacak bir şey bulamadı
Giderken;
"Girmişken boş çıkmayayım" diyerek, Râbia hazretlerinin dışarıda giydiği örtüsünü aldı Evden çıkarken yolunu şaşırdı, kapıyı bulamadı Geri dönüp örtüyü aldığı yere bıraktı Bu sefer rahatlıkla kapıyı buldu Kapıyı bulunca tekrar geri dönüp, örtüyü aldı Fakat yine kapıyı bulamadı Bu hâl yedi defa tekrarlandı
Yedinci defâ tekrar örtüyü eline alınca şöyle bir ses duydu:
"Ey kişi kendini yorma O yıllardır kendini bize ısmarladı Şeytanın ona yaklaşma gücü yok iken, hırsızın onun örtüsüne yaklaşması mümkün müdür? Git, yorulma, boşuna uğraşma O uyuyorsa da dostu uyanıktır ve onu korumaktadır"
Bu hâdiseden korkup dışarı fırlayan hırsız, tövbe edip bu kötü huyundan vazgeçti
24-05-2008
#3 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Boynumu Eğmiş, Beklirem
Değerli mimar arkadaşımız Hilmi Şenalp, Türkmenistan'ın başşehri Aşkabat'ta selatin bir cami inşa etmiştir “Selatin” kelimesi, "sultanlar' demek olduğu halde bir cami-i şerif hakkında bu kelimenin kullanılması, o cami-i şerifin sultanlara yakışır şekilde azametli olduğunu ifâde eder Osmanlı'da çifte minareli cami yapmak -bir an'ane olarak- padişahlara bırakılmış, ondan maaqa kimseler büyük bir cami yaptırsalar bile ona tek minare ikame ederlerdi Osmanlı tarihinde en zengin bir sadrazam olarak ün yapmış bulunan hırvat asıllı Rüstem Paşa bile Eminönü'nde çinileriyle dünyaca ünlü camie çifte minare yapmamıştır Lakin o devlet tarihe karıştıktan sonra bu an'ane unutulmuş; şahıslar ve dernekler de çifte minare yaptırır olmuşlardır
Eski mimarının bütün hususiyetlerini akıllara durgunluk verecek bir liyakatle bilen ve bunu inşa ettiği camilerde gerçekªleştirmeye muvaffak olan değerli mimar Hilmi Şenalp Japonya'nın başşehri Tokyo'da inşa ettiği cami-i şerifle mimarı tarihimizde haklı yerini almış bulunmaktadır Onun Aşkabat'ta inşa ettiği klasik Osmanlı mimarı tarzındaki selatin ünvanına layık cami-i ,şerif de çifte minarelidir Bu cami-i şerifin inşaatı devam ederken bir gün Aşkabat'ta mesaı arkadaşlarından bir grupla caddede yürüyorlarmış Önlerine şab-r emred (sakalı çıkmamış bir delikanlı) Türkmenistanlı bir genç çıkmış ve:
"-Bir dakika beyler! Siz Türkiye'den gelmiş olmalısınız, öyle değil mi?"
Hilmi bey ve arkadaşları:
"Evet!" cevabını verince Türkmenistanlı genç: "-Size bir sual sorabilirem mi?" demiş Onlar da: "-Buyur, sor!" demişler
Türkmenistanlı genç:
"-Türkiye'de hatun kişiler başlarını örtirler mi?" demiş Muhatabları:
"-Evet" Cevabını verince ilave etmiş: "-Bacaklarını örtirler mi?"
Buna da "Evet" karşılığını alınca:
"-Kusura bakman, beyler!ı' Zannımca siz doğru söylemirsinizl Men (ben) tilifisyon seyredirem Sizin rusªlaştığınızı görürem"
ihtimal bu Türkmenistanlı genç "ruslaşmışsıız' sözüyle, "batılılaşmış olmayı” kasdediyordu Kendi memleketinin şartIarına göre böyle söylüyordu Sonra ilave etmiş:
"-Halinize bakırem, size müslüman demekte zorlanırem Hiç güven duymirem Lâkin düşünürem ki Cenab-ı Allah birine ruhsat fırsat verip de "Mukaddes Emanetler"i elinizden aldırmadı Onları sizde kodi Bunu düşününce sizin bir gün yeniden adam olacağınıza ihtimal verirem Lakin ne zaman, bilemirem? Boynumu eğmiş beklirem!" demiş
Muhatabları bu arifane cevab karşısında söyleyecek söz bulamamış ve delikanlıyla kucaklaşarak:
"-Ümidin boşuna değildir, kardeş! Milletimizin Allah yolunda sebkat etmiş olan hizmetleri bereketine çok geçmeden umduğun güzel günlere şahid olacaksın Cenab-ı Allah neye kaadir değil! Bak işte Rusya topsuz-tüfeksiz yıkıldı Bugünkü hal, adetullah icabıdır Kainatta kahır ve lütuf bir arada mevcud olup onlar arasında bir galebe nöbetleşmesi vardır Şu senin gönlündeki güzel ümid o güzel günlere aid mümin ferasetiyle bir sezişten ibarettir Me'yus olma!" demişler
Not: Gayr-i islamı sayısız tatbikattan ruhları bunalarak ümidsizliğe düşen müminlere ithaf olunur
24-05-2008
#4 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Boyayı mı beğenemedin, yoksa boyacıyı mı?
Hep hikmetli konuşan Lokman Hekim’in derisi siyah, dudakları da kalınmış Değerli sözlerini duyarak hayranı olan biri bir gün bakmış ki hayalinde büyüttüğü Lokman, siyah yüzlü, kalın dudaklı biri Şaşkınlıkla yüzüne bakarken Lokman Hekim, adamın içinden geçenleri sezmiş olacak ki, şöyle çıkışmış:
– Birader, neden öyle şaşkın bakıyorsun? Boyayı mı beğenemedin, yoksa boyacıyı mı?
Sonra da ilave etmiş
– Bak, demiş, benim ne yüzümün siyahlığında, ne de dudaklarımın kalınlığında bir tesirim vardır Onları Yaratan öyle yaratmış, öylesine uygun görmüş Benim tercihim değil
Evet, insanların yüz güzelliği, yahut da çirkinliğiyle kendilerine bir pay çıkarmaları son derece yanlıştır Ne güzellikte bir etkisi vardır, ne de çirkinlikte Her ikisini de yaratan ve layık gören Allâh-ü azimüşşandır İnsan kendi iradesiyle kazandığından sorumludur
24-05-2008
#5 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Böceğin Rızkı
Hazret-i Süleymân (as) bir gün, deniz kenârında oturmuşlar idi Bir karıncanın geldiğini gördü Ağzında bir yeşil yaprak tutardı Deniz kenârına ulaşdı Sudan bir kurbağa çıkdı O yaprağı karıncadan alıp, denize döndü Karınca geri döndü
Karıncadan sordular ki,
- Bunun hikmeti nedir
Karınca cevâb verdi ki,
-Bu deryânın ortasında, Allahü Sübhânehü ve teâlâ hazretleri bir taş halk etmişdir O taşın içinde bir böcek halk etmişdir Beni onun rızkına sebeb etmişdir Ben her gün o nesneyi, ona yetecek kadar rızkı getiririm Deniz kenârına ulaşdırırım Allahü teâlâ hazretlerinin, kurbağa sûretinde yaratdığı bir meleği o rızkı benden alır, o böceğe verir O böcek, Allahü tebâreke ve teâlâ hazretlerinin kudreti ile, fasîh dil ile söyler ki;
-Sübhânallah ki, beni halk etdi, deniz ortasında ve taş arasında bana mekân verdi Benim rızkımı unutmadı İlâhî, ümmet-i Muhammedi ümîdsiz etme!
24-05-2008
#6 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Böyle Sultana Böyle Kadı
Hızır Bey, İstanbul kâdısı ve belediye başkanı olarak vazifeye başladıktan bir müddet sonra, bir hıristiyan mîmâr geldi Hızır Beyi buldu Kâdı efendiye hâlini arzedip, pâdişâh Fâtih Sultan Mehmed Hândan şikâyetçi olduğunu söyledi O zamanlar, Avrupa ülkelerinde değil kralı mahkemeye vermek, aleyhinde konuşmak bile, bir insanın kendi hayâtından olması demekti O günlerde, İspanya'da hıristiyanlar, binlerce müslümanı; kadın, ihtiyar, çocuk demeden kılıçtan geçirmekteydi Bir hıristiyan ise, bir müslüman devletinde, o devletin kâdısına, devletin pâdişâhını şikâyet edebilme hakkını kendisinde bulabiliyordu
Hızır Bey, hıristiyan mîmârı dinledi Fâtih Sultan Mehmed Hân, bugünkü Ayasofya Câmiinden daha yüksek kubbeye ve daha üstün mîmârî husûsiyetlere sâhip bir câmi yaptırmak istemiş ve o hıristiyan mîmâr da bu işe tâlib olmuştu Ama bir hıristiyan olarak, müslümanların, meşhûr Ayasofya kilisesinden daha üstün husûsiyetleri hâiz bir esere sâhib olmalarına gönlü râzı olmamıştı Bu gâyesini gerçekleştirebilmek için de, böyle bir câmiyi kendisinin yapabileceğini söyleyerek işe tâlib oldu Câminin inşâatı başladı Mısır'dan binbir zahmetle getirilmiş sütunların yüksekliklerini kısa tutmuş, dolayısıyle kubbenin yüksekliği de Ayasofya'dan alçak olmuştu İnşâatın bitmesine yakın ziyârete giden Fâtih Sultan Mehmed Hân, sütunların kasıtlı olarak küçültülüp, meşhûr Ayasofya'dan daha üstün bir binânın yapılmaması gayreti güdüldüğünü anladı Bu hâle çok hiddetlendi Hıristiyan mîmârın cezâlandırılmasını emretti Emir yerine getirildi Eli kesildi Yüzlerce kilometreden binbir emekle gelen mermer sütunlar, hıristiyan gayreti ile kısaltılmış, Sultanın emri ve iyi niyeti ayaklar altına alınmıştı Üstelik devletin kânun ve nizâmına uymak karşılığında zımmîlik hakkı bahşedilmiş olmasına rağmen, böyle bir yola tevessül etmişti
Bir mîmâr için el, her şeyden daha fazla lüzumluydu Ama mâlesef, düşünmeden işlediği bir suça diyet olmuş, elsiz kalmıştı İki çocuğu bir hanımı vardı Müslümanların hâlini, Osmanlıların adâletini bilenler;
-Bu işte bir acelelik var, müslümanlar bu işi yapanı suçlu bulurlar, hele onların âdil kâdıları, pâdişâhın bile gözünün yaşına bakmaz cezâsını verirler, dediler
Hıristiyan mîmâr pek inanmadıysa da, ısrârlar karşısında dayanamayıp kâdıya gitmeye karar verdi İşte onun için, Hızır Beyin huzûrunda bulunmaktaydı Bütün bunları, âdil Osmanlı'nın âdil kâdısına tek tek anlattı Hızır Bey, tam bir sükûnetle hâdiseyi dinledi Daha sonra soruşturup, meseleye vâkıf oldu Şâhidlerle berâber, Fâtih Sultan Mehmed Hânı, imparatorların, kralların, beylerin taht ve mülkleri, iki dudağı arasından çıkacak bir çift söze bağlı olan Osmanlı pâdişâhını mahkemeye dâvet etti Bildirilen saatte mahkeme teşkîl edildi O sırada, Fâtih Sultan Mehmed Hân da geldi Eli kesilen hıristiyan mîmâr ayakta duruyor, ürkek ürkek etrâfını seyrediyordu Böyle bir mahkemeyi ilk defâ görüyordu Çünkü onların bildiği, güçlü olanın hâkim olmasıydı ve gücü yetene her şey mübahtı Köhne Bizans, zayıf olan herkesin ezildiği, güçsüzün elinden ekmeğini kapanın kahraman olduğu, mahkemelerin değil suçluya cezâ vermek, zulüm gören mâsûmu cezâlandırdığı bir yerdi Böyle bir toplumdan gelen bir kimse, Osmanlının âdil idâresini hayâl bile edemezdi
İstanbul Fâtihi Sultan Mehmed Hân, mahkeme salonu olarak kullanılan yere girince, baş köşede bulunan yere oturmak arzusuyla o tarafa doğru yöneldi Pâdişâhın bu hâlini gören kâdı Hızır Bey, hiç çekinmeden;
-Oturma begüm! Hasmınla yüzleşmek üzere, mahkeme huzûrunda ayakta dur! dedi
Sultan, sözü ikiletmeden söylenilen yere geçti Mahkemenin pâdişâhı Hızır Beydi Çünkü Hızır Beyin şahsında, İslâmiyetin âdil hükümleri karşısında bulunmaktaydı Hızır Bey;
-Sen, Murâd oğlu Mehmed! Bu zımmînin elini kestirdin mi?" deyip söze başladı
Mahkeme neticesinde;
-Sen, Murâd oğlu Mehmed! Mahkeme edilmeden bu zımmînin elini kestirdiğin için kısas olunacaksın! Senin elin de onunki gibi kesilecek! Eğer zımmîyi râzı edebilirsen, ölünceye kadar onun ve çoluk-çocuğunun maîşetini temin etmek karşılığında elini kesilmekten kurtarabilirsin!" dedi
Herkesle birlikte Pâdişâh da tam bir sükûnet içerisinde kararı dinledi Hıristiyan mîmâr, bu ulvî karar karşısında daha fazla dayanamadı Ağlayarak Pâdişâhın ellerine kapandı Ölünceye kadar maîşetini temin etmek karşılığında anlaştılar Zâlimleri bile ağlatacak böyle bir adâletin, ancak hak bir dînin mensupları tarafından icrâ edilebileceğini düşünen hıristiyan mîmâr, âile efrâdı ile birlikte müslüman olmakla şereflendi O da yüce İslâm dîninin yayılması için gayret eden kimseler arasına katıldı
Bu mahkemeden birkaç gün sonra, Fâtih Sultan Mehmed Hân, Kâdı Hızır Beyi ziyâret etti Mahkeme esnâsında gösterdiği adâlete teşekkür edip;
-Eğer bana, bir suçlu gibi değil de, bir pâdişâh gibi muâmele etseydin, seni şu kılıcımla parçalardım, dedi
Hızır Bey de, Pâdişâha mahkeme esnâsındaki hâl ve hareketleri için teşekkür ettikten sonra;
- Eğer pâdişâhlığına güvenip, dînin emri olan hükmüme karşı gelseydin, seni bu arslanlara parçalattırırdım, dedi ve paltosunun iki eteğini çekti
Bakanlar, Hızır Beyin eteği altındaki iki arslanın sert bakışlarını gördüler "Böyle sultana, böyle kâdı" demekten kendilerini alamadılar
24-05-2008
#7 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Böyle Yemek Pişirirler
Bir gün ikindi vakti yanına bir misâfir geldi Tencerede bir parça et vardı Eti pişirip misâfire ikrâm edeyim diye düşündü Fakat, yemeği hazırlamak için de misâfirin yanından ayrılamadı
Nihâyet akşam vakti oldu Namazlarını kıldılar Kendisi de, misâfiri de oruçlu idiler Nihâyet evde bulunan bir kuru ekmek ve bir mikdar suyu misâfire ikrâm için hazırladı Sonra, etin bulunduğu tencerenin Allahü teâlânın izni ile kaynadığını ve yemeğin çok güzel piştiğini gördü Misâfire ikrâm ile iftarı birlikte yaptılar
Misâfir;
-Hayâtımda bu kadar lezzetli bir yemek yemedim, deyince,
Râbia-tül Adeviyye;
-Her hâlinde Allahü teâlâyı hatırlıyan ve sâdece O'nun rızâsını istiyenlere işte böyle yemek pişirirler, buyurdu
24-05-2008
#8 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
BU AKŞAM HİNDİSTAN'DA
Hz Süleyman'ın sarayına kuşluk vakti saf bir adam telaşla girer Nöbetçilere, hayati bir mesele için Hz Süleyman'la görüşeceğini söyler ve hemen huzura alınır Hz Süleyman (as) benzi sararmış, korkudan titreyen adama sorar:
- Hayrola ne var? Neden böyle korku içindesin? Derdin nedir? Söyle bana
Adam telaş içinde:
- Bu sabah karşıma Azrail (as) çıktı Bana hışımla baktı ve hemen uzaklaştı Anladım ki, benim canımı almaya kararlı
- Peki ne yapmamı istiyorsun?"
Adam yalvarır:
- Ey canlar koruyucusu, mazlumlar sığınağı Süleyman! Sen her şeye muktedirsin Kurt, kuş, dağ, taş senin emrinde Rüzgarına emret de beni buradan ta Hindistan'a iletsin O zaman Azrail (as) belki beni bulamaz Böylece canımı kurtarmış olurum Medet senden!
Hz Süleyman, adamın haline acır Rüzgarı çağırır ve:
- Bu adamı hemen al Hindistan'a bırak!" emrini verir Rüzgar bu Bir eser, bir kükrer Adamı alır ve bir anda Hindistan'da uzak bir adaya götürür
Öğleye doğru Hz Süleyman, divanı toplayarak gelenlerle görüşmeye başlar Bir de ne görsün, Azrail (as) da topluluğun içine karışmış, divanda oturmaktadır Hemen yanına çağırır:
- Ey Azrail! Bugün kuşluk vakti o adama neden hışımla baktın? Neden o zavallıyı korkuttun?" der
Azrail (as) cevap verir:
- Ey dünyanın ulu sultanı! Ben, o adama öfkeyle,hışımla bakmadım Hayretle baktım O yanlış anladı Vehme kapıldı Onu, burada görünce şaşırdım Çünkü Allah (cc) bana emretmişti ki:
- "Haydi git, bu akşam o adamın canını Hindistan'da al!" Ben de bu adamın yüz kanadı olsa, bu akşam Hindistan'da olamaz Bu nasıl iştir, diye hayretlere düştüm İşte ona bakışımın sebebi bu idi
24-05-2008
#9 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Bu Kadın Defnedilemez
Ebu Hanife’nin meclisine gelen biri şöyle bir suâl sordu:
– Hamile bir kadın doğum sırasında vefat etti Onu yıkamak üzere tahtanın üzerine koyduklarında karnındaki çocuğun yaşadığı anlaşıldı Bu kadın böylece defnedilecek mi, yoksa bekletilecek mi? Kadın şu anda yıkama tahtası üzerinde beklemektedir Mecliste hazır bulunanlar birbirlerine bakıştılar Bazıları:
– Bu kadın defnedilemez Ancak bekletilir Ola ki bekleme sırasında çocuk dünyaya gele, dediler
Bazıları da:
– Cenaze bekletilmez Efendimizin hadisi vardır, cenazenizi bir an önce toprağa verin, buyurdu, dediler Böyle söylenmesine rağmen yine de gözler Ebu Hanife Hazretleri’ndeydi O, söylenenleri dikkatle dinledikten sonra fikrini açıkladı:
– Bu cenaze, ne defnedilir, ne de çocuğun doğması için bekletilir?
Dinleyenler şaşırdılar
– Ne yapılır öyleyse? Geride başka ihtimal mi var sanki?
Evet, Hazret-i İmam’a göre asıl ihtimal geridedir ve olması gerekeni şöyle dile getirmiştir:
– Bu hamile kadının karnı ameliyatla açılır, çocuğu alınır, sonra defnedilir!
Dinleyenler hep birden bu görüşe iştirak ettiler Doktor geldi Hamile kadının karnı yarılıp çocuk sağ olarak çıkarıldı Sonra defnedildi, çocuk bakıma alındı
Daha sonra ne oldu biliyor musunuz? Bu çocuk büyüdü, sıhhatli ve akıllı bir çocuk olup, Ebu Hanife’nin ilminden, irşadından istifade etti Ebu Hanife’nin gösterdiği fıkhî çare ile hayata gelişinden dolayı halk ona Ebu Hanife’nin oğlu adını takmıştı
24-05-2008
#10 --->: Dini Hikayeler Yağmuru..(6)
Yarın bir Çinli Kardeşim vefat edecek
Bundan altı yedi ay önce Çin’in değişik bölgelerinden on kişi İstanbul’a gelir Bunların ortak özelikleri yeni Müslüman olmalarıdır Umre için İstanbul üzerinden Arabistan’a gideceklerdir Kimi yirmi gün önce, kimi bir ay, kimi iki ay önce Müslüman olmuştur Ne yeterince İslâmî bilgileri, ne de yapacakları umre ile ilgili bir bilgileri vardır Yanlarına, kendilerine yardımcı olacak, hem Çince’yi, hem Arapça’yı iyi bilen, hem de İslâmî bilgisi olan birini rehber olarak alacaklardı Türkistan’daki Çin zulmünden kaçıp İstanbul’a yerleşmiş bir Uygur kardeşimiz, bu on Çinliye rehber olur Bundan sonra hâdiseyi bu kardeşimizden dinleyelim:
“Yeni Müslüman olmuş bu on Çinli ile birlikte yola çıktık Kısa zamanda aramızda iyi bir dostluk kuruldu Yeni Mü’min olmuş bu insanlar, büyük bir heyecan yaşıyorlardı Hiçbirinin İslâmî bilgisi yoktu Hatta namazda okuyacakları sûreleri bile bilmiyorlardı Namazlarda sadece “Elhamdülillah, Allahu Ekber” diyebiliyorlardı Önce Mekke’ye gittik Kâbe’de onların hâli görülmeye değerdi Yeni doğmuş çocuklar gibiydiler Kah ağlıyor kah gülüyorlardı
İsimlerini değiştirmiştik: Muhammed(Çan Çing), Hasan(Çun Fang) gibi her biri yeni ismi ile çağrılıyordu On Çinli kardeşimizden biri olan Muhammed’te bir farklılık vardı Bu durum dikkatimi çekmişti Her namazını gözleri yaşlı olarak bitiriyordu Bir gün Muhammed sordu:
- İçki nedir, İçkiye dinimiz nasıl bakar?
- Rabbimiz içkiyi kesin olarak yasaklamıştır, içilmesi, yapılması, taşınması, satılması yasaktır
Kaldığmız otele gelmiştik Muhammed bir telefon edeceğini söyledi ve ona memleketine telefon etme imkânı sağladık Çin’deki kardeşini arıyordu Kardeşine aynen şöyle diyordu:
- İçki fabrikamızı kapat, Allah’ımız öyle emretmiş Bize bu emre uymak düşer
Kardeşi bunu yapamayacağını, birçok bağlantısının olduğunu, durup dururken kapatırlarsa, yüz binlerce dolar zarar edeceklerini, hiç olmazsa kendisine biraz zaman vermesini söyler Fakat Muhammed kararlıdır:
-Allah emretmiş, bize uymak düşer Fabrikayı hemen kapat, ben gelince borçları hallederim
Mekke’deki ziyaretimizi bitirdik ve Medine’ye gittik Medine’de bir sabah namazı Efendimizin “Burası cennet bahçesidir” buyurduğu yerde sabah namazının farzını kılıyoruz Muhammed benim yanımda Diğer Çinli kardeşlerimizle aynı saftayız Muhammed secdeye varıyor ancak bir daha kalkmıyor Biz namazı bitirdiğimiz halde o hâlâ secdede Zannettim ki Muhammed secdede kendinden geçti Ancak uzun süre beklememize rağmen kalkmayınca merak ettim Seslendim Cevap vermedi Tekrar seslendim yine tepki yok Tedirgin oldum Elimi uzattım, omzuna dokundum ve hafifçe çekeyim dedim ki, sağ tarafının üzerine yuvarlanıverdi Hemen ambulans çağırdık, hastaneye götürdüler Biz de arkasından gittik Hastanedeki ilk muayenede çoktan vefat ettiğini söylediler Muhammed’i hastanenin morguna kaldırdılar Çinli kardeşlerimle birlikte hastanenin önünde ne yapacağmızı bilemez bir hâlde üzüntü içinde bulunuyorduk O sırada bir araba ile makam mevki sahibi biri olduğu anlaşılan bir zat geldi Herkes onu hürmetle karşıladı, sonradan öğrendik ki bu zat Medine’nin ileri gelen yöneticilerinden biri imiş Hastane yetkililerine sordu:
- Bugün burada ölen bir Çinli var mı?
- Evet, dediler
Biz de meraklanıp,
-Biz O Çinli’nin arkadaşıyız Neden sordunuz?” diye sorunca şu açıklamada bulundu:
-Dün gece Efendimiz rüyamda bana göründü ve buyurdular ki,
‘Yarın burada bir Çinli kardeşim vefat edecek, onun cenazesi ile ilgilenin’
Bir anda her şey değişti Muhammed’i morgdan aldılar, bir devlet yetkilisi defnedilir gibi defnedildi”